2 Haz 2013

01.Haziran.2013 Ankara'da yaşadıklarım... #bloggerdiyorkigeziparki , #direngeziparkı


Eve geldik...
Ankara inanılmazdı...
Ben 34 yıllık hayatımda böyle bir şey yaşamadım. 
Her yer mahşer yeri gibiydi. Gençler, öğrenciler, öğretmenler, yaşlılar, tekerlekli sandalyedekiler, travestiler,conconlar herkes ama herkes gelmiş...

Sokakta gaz maskesiyle normalde dolaşsan herkes bir dönüp sana garip garip bakar ama bugün gaz maskesi olmayanlara garip garip bakılıyordu neredeyse. 
Kalabalık bir grupla Kızılaya yürüdük. Şarkılar, marşlar, sloganlar,alkışlar...
Bunların dışında ne provokatif hareketler yapanlar vardı, ne de mala zarar verenler...



Kızılay meydana 250 metre kadar yaklaşabildik ancak. Zaten ortamda atılan gazlardan kesif bir koku vardı ve gözler hafif hafif yanmaya başladı. Bir amca yanımıza gelip kutu süt verdi birazdan lazım olacak diyerek. Başka bir adam naylon poşete doldurmuş simitleri acıkan var mı diyerek onları dağıttı ücretsiz. Bir genç, adama para vermek istedi "çıkar elini cebinden" diye bir karşılık aldı. Birkaç genç geldi yanımıza ellerinde oda spreyi kutusuna doldurdukları sulu mide ilacı "abla bunu sıkın sizde yüzünüze de sürün iyi geliyor" dediler. Sürdük bizde. Anlayacağınız herkesin birbirine yardım ettiği mükemmel bir kardeşlik ortamı vardı. 

Ha bunlar olurken biz de halay çekmedik tabii. Üzerimize abartmıyorum onlarca gaz bombası atıldı. Leblebi gibi...Biz de bomba uzmanı olduk haliyle. Sesi duyduğumuz anda yüzlerce kişi hemen geri saflara çekiliyor, panik yaşanmaması için herkes birbirini sakinleştiriyordu. Ama sonra tam dibimize bir biber gazı yedik!!! Aman allahım!!! maskeler boğazımızı korudu ama gözlerimiz öyle bir yandı ki...Şıpır şıpır gözyaşları akarken, acısından gözlerimizi açamazken onlarca insan panik yapmadan, izdiham yapmadan koşarak uzaklaştık. Gazdan uzaklaştıktan çok sonra bile göz yaşarmamız geçmedi. Hatta öyle lanet bir bok ki bu, yanakların, göz çevren yani temas ettiği tüm derin yanıyor! Neyse gazı yedik susadık tabii acıyı yiyince.. Yanımızdaki bir yokuşun sonundaki büfeye su almaya gittik. Tam meydana geri döneceğiz üstümüze yüzlerce kişi koşmaya başladı! Ne oluyor derken anladık ki polis caddenin iki yanından sıkıştırıp bombalamaya başlamış ve yakaladığını topluyormuş. Yemin ederim ben hayatım boyunca böyle koşmadım. Yüzlerce kişi arkanızdan can havliyle koşuyor ve onun ardından ne geldiği neler olacağı belli değil...Allah bir kuvvet verdi 100 mt rekoru kırdık ahaliyle...Daha sonra geri dönemedik meydana...çok çok karışmış, ölüler varmış ve yaralılar çokmuş diye duyduk. Allah oradaki herkesin yardımcısı olsun...

Benimle aynı görüşü paylaşmayan bir çok kişi var ama onlarda ellerini vicdanlarına koysunlar. Oradaki herkes sizden, bizden biri. Yani provokatör değil, terörist değil, tanımadığın biri değil. Yeri gelip güzel bir kitabı konuştuğun arkadaşın, yeri gelip oturup bir kahve içtiğin arkadaşın...O yüzden katılmak zorunda değilsin, desteklemek zorunda değilsin ama biraz vicdanın varsa da ohh deme lütfen..

Ben bu gece gerçekten çok mutlu, çok gururluydum...
Gözüm mü yanmış, ödüm mü patlamış vız gelir tırıs gider...
Yarın gösteriler sürerse ben yine oradayım...
Gaza geldim kısaca

Vatandaş Onur








Dün geceden benim çektiğim kareler

uzaktaki duman leblebi gibi atılan gaz bombalarının dumanı


Teröristler bu kadar bomba yememiştir!


Bu çok hoşuma gitti :)

  

5 yorum:

Asil dedi ki...

Ne ilginç, orada olup da seni görüp iki çift laf edememek... :) Ne güzel demişsin birlikte oturup çay içtiğin kitap sohbeti ettiğin... En olmadı bak bloğunu takip ettiğin insan bile orada olabiliyor. O kadar şey gördüm ki hangi birini yazacağımı şaşırmış durumdayım, gördüklerimi sindirdiğim an bir şeyler karalayacağım ama şu an sinirler hala gergin. Eline, zihnine sağlık Onur.

The Reading Lady (Onur Kınacı Birler) dedi ki...

Teşekkürler Asil, dediğin gibi gördüğümüz, şahit olduğumuz o kadar çok şey oldu ki...Ben aklımdan kalanı elimden geldiğince yazmaya çalıştım ama hala gözlerimin önünden gitmeyen bir çok sahne var...Dediğin gibi sinirler gergin...

Doğa Aydın dedi ki...

Hayatımda ilk defa biber gazı yiyemedim diye utandığımı biliyorum. Ama benim yaşım küçük, elimde olsa yine de giderim ama gidemiyorum. Oturduğum yerden yaralıların olduğu bölgelere doktor göndermeye çalışıyorum. Yaptığınız çok güzel bir şey bence. Kesinlikle gurur duyulmalı:D

Zamska dedi ki...

istanbuldayım aynı şeyler burdada yaşandı. evdeyken gözüme damla uyku grmedi ben evdeyken dışarda sürekli gaza mağruz kalan arkadaşlarım için endişelenip durdum. dün akşam oturduğum yerde insanlar sokaklara döküldü polis müdahalesi olmadı ve ne kimse zarar gördü ne de herhangi bi mala mülke zarar verildi. ancak hala durumu hafife alan kınayan bakışlarıda gördüm sessiz fışıldaşmalarıda. ben insanım. en doğal hakkım olan yaşama hakkım için nefes almak özgürce düşünmek istiyorum. umarım uygulanan kontrolsüz güç bir an önce sona erer. şiddetin haklı tarafı olmaz. umarım herkes şiddeti bi kenara bırakır ve sessizce yürümemize izin verilir. yazınız çok güzel olmuş. birinci ağızdan yaşanan bi gerçek.

ahukader dedi ki...

Ne olur tüm bloggerler moda, makyaj postlari yazmayi birakip yasadiklarini, ülkemde olan biteni yazsin. Bende Almanya'dan elimden geldigince yazilarinizi, haberlerde gördüklerimi ve twitterden okuduklarimi almancaya ceviriyorum. Benim de elimden gelen bu. Cünkü tüm dünyada oldugu gibi Gezi Parki Almanya'da da direniyor. Sevgiler.
Ahu

Yeni Video! Aliexpress Alışverişim ve Planner Yapmaca

Herkese Merhaba Arkadaşlar! Yeni bir video ile karşınızdayım :) Bu sefer kitap dışında bir video çekmek istedim ve yeni hobim plann...